W związku z artykułem prasowym „Gazety Wyborczej” z 27 sierpnia 2018 roku na temat śledztwa prowadzonego przez byłą Prokuraturę Apelacyjną w Katowicach przeciwko Marii S.–D. i innym, w tym Markowi D., informuję, że 29 sierpnia 2018 roku, na podstawie art. 31a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku Prawo Prasowe (Dz. U. Nr 5 poz. 24 ze zm.) skierowałem wniosek do Pana Adama Michnika – Redaktora Naczelnego tego dziennika, o pilne sprostowanie nieprawdziwych wiadomości w nim zawartych.

Jednocześnie informuję, co następuje:

Postępowanie przygotowawcze przeciwko Marii S.–D. było prowadzone od 20 lipca 2004 roku. W dniu 3 lutego 2005 roku prokurator przedstawił Marii S.-D. zarzuty dotyczące popełnienia przez nią 2 przestępstw skarbowych z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i z art. 61 § 1 k.k.s w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. oraz występku z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. polegających na poświadczaniu nieprawdy, w wystawianych dokumentach w postaci fikcyjnych faktur sprzedaży VAT dokumentujących transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. W dniu 24 listopada 2006 roku Maria S.–D. została zatrzymana i doprowadzona do Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach, ponieważ nie stosowała się do wcześniej orzeczonych środków, a także nie przebywała pod dotychczasowym adresem, a materiał dowodowy zgromadzony w tym postępowaniu dał podstawy do ogłoszenia jej postanowienia o zmianie i uzupełnieniu zarzutów, o 8 przestępstw przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów. W dniu 24 listopada 2006 roku, stosownie do decyzji prokuratora, uzyskano opinię powołanego biegłego lekarza sądowego zezwalającą na uczestnictwo Marii S.-D. w postępowaniu, w tym z możliwością transportu i przeprowadzenia czynności procesowych. Bezpośrednio po przesłuchaniu podejrzanej skierowano do sądu wniosek o jej tymczasowe aresztowanie. Izolacyjny środek zapobiegawczy został zastosowany postanowieniem Sądu Rejonowego w Katowicach z dnia 24 listopada 2006 roku, sygn. akt IV Kp 1441/06. Po wydaniu postanowienia o tymczasowym aresztowaniu Maria S.-D. została przewieziona karetką do Zakładu Karnego w Grudziądzu, przy którym funkcjonował szpital z oddziałem ginekologiczno - położniczym. Decyzja Sądu o tymczasowym aresztowaniu Marii S.-D. została poddana kontroli instancyjnej, w związku ze złożonym przez jej obrońcę zażaleniem. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 roku Sąd Okręgowy w Katowicach, sygn. akt VI Kz 1522/06, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W toku śledztwa, wobec konieczności pozyskania uzupełniającego materiału porównawczego od podejrzanej, ze stosownym wyprzedzeniem (umożliwiającym także powiadomienie o czynności jej obrońców), celem jego pobrania, zlecono funkcjonariuszom CBŚ KGP wyjazd do Zakładu Karnego w Grudziądzu, z zastrzeżeniem przeprowadzenia czynności po uzyskaniu stosownej zgody lekarza. Wyjazd ten został zrealizowany w dniu 6 grudnia 2006 roku, a w czynnościach procesowych w postaci pobrania próbek pisma ręcznego, przeprowadzonych w godzinach 9.00 - 9.57, uczestniczył obrońca podejrzanej. Na pobranie od Marii S.-D. próbek pisma ręcznego wyraził zgodę lekarz, a także podejrzana i jej obrońca, którzy nie zgłaszali również, do sporządzonego protokołu, żadnych zastrzeżeń odnośnie do przebiegu czynności. Brak jest podstaw do twierdzenia o trwającej w czasie czynności akcji porodowej. Wedle zeznań lekarza zajmującego się podejrzaną, akcja porodowa u wymienionej rozpoczęła się w dniu 6 grudnia 2006 roku, o godz. 18.40. Z całą pewnością w dniu 6 grudnia 2006 roku podejrzana nie była „przesłuchiwana na porodówce” i prokurator nigdy nikomu nie wydawał takiego polecenia.

Tak podczas prowadzonych czynności procesowych, jak i w czasie pobytu Marii S.–D. w Zakładzie Karnym w Grudziądzu, podejrzana miała zapewniony kontakt z obrońcą. Jej widzenia z obrońcą były realizowane, na podstawie zarządzeń prokuratora, w dniach 6 i 11 grudnia 2006 roku oraz w dniu 15 stycznia 2007 roku. Zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego to w gestii dyrektora zakładu karnego leżą decyzje związane z dostępem aresztowanych do środków higienicznych, odzieży, obuwia. Prokurator nie podejmował w toku postępowania żadnych decyzji dotyczących tej kwestii, a twierdzenia odwrotne są nieprawdziwe.

Jeżeli chodzi o postępowanie zainicjowane skargą Marii S.-D. przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, to przedmiotem rozstrzygnięcia tego organu było proceduralne naruszenie art. 3 Konwencji. Trybunał nie stwierdził w przedmiotowej sprawie materialnego naruszenia tego przepisu, tj. poniżającego i nieludzkiego traktowania, lub tortur.  

Maria S.-D. za zarzucane jej przestępstwa została skazana nieprawomocnym wyrokiem na karę pozbawienia wolności oraz grzywnę, a czas tymczasowego aresztowania został zaliczony na poczet kary.

RZECZNIK PRASOWY PROKURATURY REGIONALNEJ W KATOWICACH
Waldemar Łubniewski